Gesicht 0288 :: Pluto Eat the World

เป็นเรื่องที่ซื้อมาเมื่อนานนนนโข ตั้งแต่เพิ่งเริ่มอ่านวรรณกรรม ไม่รู้อะไรดลใจให้ซื้อ ซึ่งถ้าเป็นเซนซ์(!?) เราอยากให้มันมีเยอะๆ (เพราะเรื่องที่เราจ้องเอาไว้มีมากมาย แต่งบประมานนั้นมีเพียง 3 หลัก - -") เรื่องนี้แนะนำให้อ่านตอนหน้าฝน (555 จริงๆก็ไม่เกี่ยวหรอก)

มารีเด็กน้อยที่โดนตามใจแบบคุณหนูๆ ชอบตวาดคนใช้ส่วนคุณแม่เธอก็เข้าวงสังคม ประมานว่าไม่สนใจลูกแต่จริงๆแล้วเราว่าเธอเป็นเด็กดีนะ เพราะหลังจากที่ย้ายมาอยู่อังกฤษ (คือเดิมน้องหนูเธอยู่อินเดียงัย แล้วทีนี้มีโรคระบาด น้องหนูแกรอดเพราะทะเลาะกับแม่ เลยขังตัวเองอยู่ในห้องเป็นวันๆ ทีนี้พอออกมา อ่าว..ทั้งบ้านตายกันเรียบ)ที่อังกฤษทำให้น้องหนูเปลี่ยนเป็นคนละคน อย่างว่าอ่ะนะ ไม้อ่อนดัดง่าย (ส่วนไอ้ไม้แก่เจ้าของบล็อกเนี่ยสิ..)

น้องหนูมารีอยู่ในบ้าน เอ่อ..เรียกให้ถูกก็เป็นคฤหาสน์ มีสวน แน่นอนว่าไม่ใช่แค่สวนครัวหลังบ้าน ซนไปซนมาก็ไปเจอกุญแจของสวนที่ปิดตายเอาไงล่ะทีนี้

เธอก็เข้าไป ดูจากสภาพเป็นสวนที่เคยสวยมากๆมาก่อนทุกเช้าน้องหนูกะดิคคอน(เป็นน้องชายของสาวใช้ในคฤหาสน์ อิมเมจเอาว่าน่าจะหล่อ ชอบทำสวน รักสัตว์) จะชวนกันไปที่สวนอารมณ์ประมานเหมือนเราได้กลิ่นดินตอนกะลังอ่านอยู่เลยล่ะ

คนสำคัญคือคอลลิน เป็นลูกชายเจ้าของบ้าน ตอนแรกน้องหนูเธอก็คิดว่าแกเป็นเด็กคนเดียวในบ้าน วันหนึ่งแกได้ยินเสียงร้องไห้(อ่านตอนฝนตกได้อารมณ์มากๆ) แกก็เดินหาใหญ่เลย คฤหาสน์ก็สลัวๆเพราะฝนตก เธอก็หาจนเจอ เป็นเด็กขี้โรคอ่ะ หนำซ้ำเป็นลูกเจ้าของคฤหาสน์ซะอีก คือเด็กเก็บตัว เก็บกด คิดว่าพ่อไม่รัก อะไรทำนองนั้น (ส่วนตัวพ่อก็ประมานรักนะแต่ไม่แสดงออก แล้วก็บินไปเที่ยว(!?)ต่างประเทศบ่อยๆ)

มารีเธอก็เลยผูกมิตรซะเลย แล้วทั้ง 3 ก็ออกไปทำสวน คิดว่าต่อไปนี้คงเล่าไม่ได้แล้วล่ะ ต้องอ่านอย่างเดียว มันเป็นสิ่งที่เราไม่มีความสามารถบรรยาย ด้วยฉาก อารมณ์ และพัฒนาการตัวละคร (สำหรับพัฒนาการตัวละคร เราก็ไม่รู้ว่ามันมีรึป่าว แต่เรารู้ได้ว่าทั้ง3คนมีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป)

เป็นเรื่องที่ชอบจริงๆ เราว่างานของคุณเบอร์เน็ตต์เจ๋งดี ไว้อ่านลอร์ดน้อยฟอนเติลรอยอีกรอบดีกว่า ^^

ระเบียงอารมณ์ >> ขอบคุณคุณ ระเบียงอารมณ์ มากนะฮับที่มาเยี่ยม ดีใจ มาก ^^ จริงๆแล้วก็สปอยล์ไปเกือบหมดแล้วล่ะ แฮะๆ แต่ว่าบางสิ่งที่ยังไม่ได้เล่า และที่เล่าไม่ได้น่ะ อ่านเองแล้วจะซาบซึ้งมากๆเลยล่ะ ขอให้สนุกกับหนังสือนะ

โอกาตะจุง >> สาธุ ขอบใจเพื่อนรักคนนี้มาก มาเยี่ยมบ่อยๆนุ ริวจะได้รักมากๆๆๆๆๆ หุหุ (ฝันไปเถอแก)